Wat nieuwe bestuurders vaak onderschatten in hun eerste maanden
De start van een nieuwe bestuursperiode brengt vaak energie met zich mee. ‘Eindelijk kunnen we aan het werk.’ Nieuwe bestuurders beginnen met ideeën, ambities en de wens om dingen in beweging te brengen. Organisaties kijken vooruit. Er ontstaat nieuwe dynamiek.
Wat er onder de oppervlakte meespeelt
Tegelijkertijd is dit vaak ook een kwetsbare fase. Want hoewel de aandacht in het begin meestal uitgaat naar inhoudelijke dossiers en bestuurlijke prioriteiten, spelen onder de oppervlakte al allerlei andere processen mee.
- Nieuwe onderlinge verhoudingen;
- onuitgesproken verwachtingen;
- verschillende stijlen van samenwerken en communiceren;
- nieuwe bestuurders die hun rol nog zoeken;
- ervaren bestuurders die nieuwe collega-bestuurders krijgen;
- directies en organisaties die opnieuw moeten afstemmen.
De vragen die vaak te laat gesteld worden
Juist die eerste periode blijkt vaak bepalend voor hoe de samenwerking zich verder ontwikkelt. In mijn werk zie ik regelmatig dat spanningen of communicatieproblemen die later zichtbaar worden, hun oorsprong al veel eerder hebben. Niet omdat mensen hun werk niet goed doen of niet gemotiveerd zijn. Maar omdat er in het begin te weinig ruimte is genomen om samen scherp te krijgen:
- hoe willen we samenwerken?
- wat verwachten we van elkaar?
- hoe worden besluiten genomen?
- wat hebben we nodig om elkaar goed te blijven begrijpen, juist wanneer de druk toeneemt?
Waar communicatie in de praktijk écht over gaat
Het beantwoorden en in de praktijk brengen vraagt niet alleen iets van bestuurders. Het vraagt ook iets van directies, teams en adviseurs rondom het bestuur. Want communicatie gaat in deze fase zelden alleen over ‘boodschappen’. Vaak gaat het over:
- rolvastheid;
- vertrouwen;
- veiligheid;
- timing;
- sensitiviteit;
- en het vermogen om signalen tijdig bespreekbaar te maken.
Ruimte maken voor reflectie
Juist daarom helpt het wanneer er aan het begin van een nieuwe bestuursperiode bewust ruimte wordt gemaakt voor reflectie en gesprek. Niet zwaar of ingewikkeld. Maar wel eerlijk en scherp.
- Wat speelt hier werkelijk?
- Wat hebben we van elkaar nodig?
- En hoe zorgen we dat samenwerking niet alleen op papier klopt, maar ook in de praktijk.